Reklama

    Najbliższe wydarzenia

    Brak wydarzeń

    NIedobór litu

    W czasie badań nad zawartością pierwiastków we włosach dzieci autystycznych stwierdzono, że wartości litu u małych dzieci z ASD i ich matek są znacznie mniejsze niż przeciętnie. Podobne obserwacje poczyniono w różnych niezależnych laboratoriach. Wartości litu u niektórych dzieci ze spektrum autystycznym mieszczą się w najniższych przedziałach. Przyczyną takiego stanu może być spożywanie przez kobiety ciężarne i małe dzieci oczyszczonej wody mineralnej, która pozbawiona jest śladowych ilości litu potrzebnego do normalnego rozwoju mózgu. Znaczny wzrost spożycia wody butelkowanej nastąpił w ciągu ostatnich 20 lat, w tym samym czasie zwiększyła się ilość przypadków dzieci autystycznych. Dziesięciokrotny wzrost spożycia wody butelkowanej odpowiada dokładnie dziesięciokrotnemu wzrostowi zachorowań w tym samym okresie. Możliwe zatem jest, że ten czynnik jest tak samo istotny w etiologii autyzmu jak zatrucie rtęcią.

    Lit w bardzo małych ilościach jest bardzo ważny dla dobrego zdrowia umysłowego. Zbyt mały poziom litu daje objawy: depresji, nerwowości, niecierpliwości, braku uwagi i koncentracji, zaburzenia w myśleniu logicznym, zaburzenia snu. Brak litu może powodować też niepłodność i małe tempo wzrostu (u dzieci). W poważnych przypadkach niedobór litu wywołuje depresję maniakalną, małą zawartość litu wykrywa się też u pacjentów chorych na schizofrenię.

    Lit jest potrzebny m.in. do transportu witaminy B12 do mózgu. Niedobory litu mogą być przyczyną, dla której potrzebna jest suplementacja tej witaminy u dzieci autystycznych.

    Naturalnym źródłem litu jest woda z ujęć głębinowych. Na obszarach, w których lit jest obecny w wodzie pitnej, notuje się mniej przypadków przemocy i zbrodni. Badania 27 hrabstw Teksasu wykazały, że przypadki zabójstw, samobójstw i gwałtów występowały częściej w hrabstwach, w których woda pitna nie zawierała litu w porównaniu do hrabstw, gdzie ten pierwiastek był obecny w wodzie. Mieszkańcy zachodniego Teksasu, gdzie woda dostarcza dziennie 2-6 mg litu są bardziej zrelaksowani i mniej nerwowi niż mieszkańcy Houston, gdzie woda nie zawiera tego pierwiastka. Woda z ujęć powierzchniowych (rzeki, jeziora, woda deszczowa) ma bardzo małą zawartość litu.

    Zawartość litu we włosach jest dobrym wskaźnikiem niedoborów tego pierwiastka w organizmie i odzwierciedla średnie przyjmowanie ogólnie dostępnego litu w okresie kilku tygodni a nawet miesięcy przed badaniem. Jest to jedyna nieinwazyjna forma stwierdzenia ilości spożywanego w diecie litu. Konwencjonalne badania krwi wykazujące poziom litu są użyteczne tylko do stwierdzenia bardzo wysokich poziomów tego pierwiastka związanego zwykle z suplementacją. Testy krwi nie wykażą niskich poziomów litu dostarczanego z pożywieniem.

    Dzienne zapotrzebowanie dorosłej osoby ważącej 70 kg na lit wynosi 1000 mcg/dzień (mikrogramy, nie mylić z mg-miligramy), czyli 14,3 mcg/kg masy ciała.

    Lit jest chemicznie wiązany z sodem i jodem i tak jak te dwa pierwiastki jest usuwany z organizmu wraz z moczem. Większość ludzi spożywa od 1000 do 3000 mg sodu dziennie, co powoduje większe wydalanie litu z organizmu. Kawa, soki i diuretyki także wypłukują lit z organizmu.

    Podobnie jak sól, jod i inne minerały, lit jest toksyczny, jeśli jest przyjmowany w za dużych ilościach. Przykładowo lit przepisywany w leczeniu psychiatrycznym w dawkach od 900 do 1800 mg dziennie (czyli 150 do 300 razy więcej niż normalne spożycie) wywoła efekty uboczne u 10-15% pacjentów. W przypadku tak wysokich dawek należy monitorować poziom litu w krwi, aby uniknąć np. prawdopodobnego uszkodzenia nerek itp.

    Jednak w przypadku stwierdzenia niedoborów litu przyjmowanie niskich fizjologicznych dawek jest bezpieczne i efektywne.